21 Oktober 2009
Vroegah in 't Haerlemsche
gepost om: 14:35 uur door: Irene in categorie:
"En als ie dan thuiskomt van 't voetballen met z'n maatjes, dan brengt hij dat gallemiesche taaltje mee!"
"Ja, want in 't Haerlemsche, daar spreken we dan toch wel mooi Nederlands hoor. Dat platte Amsterdamse, daar doen we niet aan!"
"Dat had niets te maken met de streng Katholieke opvoeding die we mede door de Kerk genoten, want al waren we bij de Kerk en stortten we een Godsvermogen aan bijdragen in de Kerkelijke pot, veel deden we niet aan het geloof. Pa was daar onverbiddellijk in, hij vond dat mensen die bij de Kerk waren, fatsoenlijk waren, zich netjes gedroegen. Er was geen ruimte voor buitensporigheden. Al hadden we zelf dan nooit geld, vond pa dan toch maar dat armoe ons als mens netjes hield. "Armoe siert de mens," zei hij altijd."
"Zo vonden m'n ouders in ons huis zelfs nog ruimte om logementen te verhuren aan volstrekt vreemden. Terwijl de huur van ons huis wel € 2,25 per week bedroeg, kwam mijn moeder met de oplossing om ons huis open te stellen. En de gasten waren er dan blij mee, want nog nooit zo'n goedkoop kosthuis gevonden. En m'n moeder waste maar en waste maar. Haar leven bestond uit wassen en drogen en strijken en voeden van iedereen die op dat moment in het huis bivakkeerde. Pa die hard werkte en er liefst bij zong in z'n gebruikelijk opgewekte stemmingen, want wel in drie zangkoren beschäftigt, heeft zich letterlijk doodgewerkt, maar bleef eerbaar."
"Van ons werd verwacht, als meisje, en er waren er vier in huis, dat we met naaimachine die wel € 25 kostte kleding afmaakte."
"Toendertijd maakten we nog dingen met de hand. Maakten we nog dingen af."
"Kattekwaad kenden we niet. Want er was eenvoudig geen ruimte voor. Och, de jongens maakten wel eens geintjes met de lantarenpalen in de straat, door de lampen ervan te stelen. De politie die erbij werd geroepen, stond altijd voor raadsels. Gezelligheid bestond uit de aanwezigheid af en toe van de kermis. En de Luilak eens in het jaar. Als traditie. En de versjes die toen werden gezongen, 'Luilak, luilak, beddezak', terwijl we de ramen bekladden met krijt 's morgens zo rond een uurtje of vijf."
"Toen, vroeger, terwijl we nooit veel lessen hadden gehad, want al vroeg aan 't werk om het gezin van acht personen te helpen voorzien in 't dagelijks onderhoud. Ook niet als je op school al heel goed was in aardrijkskunde, meetkunde en geschiedenis. Stel je eens voor dat je arrogant zou worden, en je plaats niet langer kende. Zo hadden we al vroeg door dat als je voor een dubbeltje geboren bent, je nooit een kwartje zou worden..."
[Blog in dialect is geïnspireerd door Soyrosa en op een van de geluidsfragmenten die de afgelopen decennia zijn verzameld door onderzoekers van het Meertens Instituut. De verhalen van deze personen zijn soms wonderbaarlijk mooi, en ook opvallend oprecht. Kies je eigen dialect (het dialect van de streek of stad waarin je zelf geboren bent), beluister het fragment of de fragmenten, verbaas je over het verhaal van de personen die dit dialect spreken, en laat het fragment de basis zijn van een blogje. En uiteraard: laat Soyrosa even weten waar dat blogje staat. Het fragment waar ik bovenstaand verhaal op heb gebaseerd is 'opname 1' in de categorie ''Haarlem".]
@Rose: ja geinig he, bedankt voor de link! 
Rose (E-mail) (URL) - 21-10-’09 21:30